U, de petitionaris
Er is nieuws!
Legally kidnapped

Stop de kinderhandel in de Jeugdzorg

98 ondertekeningen

De belangen van pleeggezinnen en de Jeugdzorg zijn het oogmerk voor een vorm van kinderhandel, dat in elke vorm verboden is.

Petitie

Wij

Kinderen en ouder(s) die gedupeerd zijn door gemeenten en Raad voor de Kinderbescherming.

 

constateren

Kinderhandel binnen de Jeugdzorg/ Jeugdbescherming vindt plaats in 6 stappen ten bate van het pleeggezin en de Jeugdzorg:

  • een uithuisplaatsing waardoor de band tussen kind en ouders beschadigt
  • rapporteren dat het kind slecht op de ouders reageert, door stap 1 en hoe de uithuisplaatsing is gedaan
  • een psychologisch onderzoek om de onthechte relatie te observeren
  • rapporteren dat alternatieve behandelingen faalden of zullen falen
  • tijd rekken (hoe langer de uithuisplaatsing duurt, hoe moeilijker het kind terug kan)
  • naar de rechter voor een definitieve uithuisplaating op basis van het rapport, kan de juistheid niet controleren en daarmee is de kinderhandel witgewassen.

 

en verzoeken

Dat kinderhandel binnen de Jeugdzorg en Jeugdbescherming, wat mensenhandel is, bestraft wordt en wordt voorkomen.

Ondertekenen

 
We e-mailen u een link waarmee u uw ondertekening kunt bevestigen. Uw gegevens worden niet doorgespeeld aan derden en blijven bij de Stichting Petities.nl. Meer hierover leest u in onze privacyverklaring.

Details

Ontvanger:
minister 
Petitieloket:
Einddatum:
01-01-2022 
Petitionaris:
Jennifer Clignett 
Organisatie:
AstroSense, LLC 
Website:

Geschiedenis

Ondertekeningen

Nieuws

Ouderverstoting, de laatste stap binnen de jeugdzorg...

Wanneer een echtpaar gaat scheiden, gebeurd dat vaak op een minder aangename manier waar de kinderen altijd onder lijden.

Toen mijn ouders gingen scheiden in 1977, werd er vanuit mijn vaders familie veel opgevangen.

+Lees meer...

Mijn moeder was een Amerikaanse van geboorte, dus haar familie was niet in Nederland en er was ook geen contact met hen. Mijn vader had de scheiding aangevraagd en ik kan mij alles nog herinneren wat er tijdens en na de scheiding gebeurde. Mijn vader deed nooit aan emotionele incest. Pas toen ik een tiener was en ik zelf vroeg naar de reden dat hij van mijn moeder scheidde, vertelde hij zijn verhaal. Mijn vader gaf mij de ruimte om ook met mijn moeder te spreken. Ik heb mijn eigen conclusies getrokken. Toen ik een tiener was, had ik het voor elkaar dat mijn ouders weer normaal met elkaar overweg gingen. Wanneer mijn vader werkte, gingen mijn broer en ik naar mijn moeder. Hij gaf dan geld voor boodschappen en gingen naar huis wanneer hij weer thuis was.

Toen kwam de tijd dat ik de keuze maakte te scheiden van mijn ex man in 1996. We hadden toen alleen een dochter. Voor haar wilde ik dat zij geen last had en zorgde ervoor dat zij niet eens door had dat haar vader en ik gescheiden waren. Mijn ex schoonmoeder had de advocaat gebeld die ik had benaderd de scheiding te regelen. Ik was zo opgelucht dat de advocaat haar vertelde dat mijn schoonmoeder zich niet mocht mengen in de scheiding. Mijn ex schoonmoeder, ex schoonfamilie, zijn hele bemoeizuchtige mensen. Zeker tijdens mijn huwelijk had ik meer het gevoel dat ik getrouwd was met mijn ex schoonmoeder en ex schoon zussen.

In 1997 werd mijn tweede dochter geboren. Zij is helaas wel door verkrachting ontstaan. Mijn ex man is ook de vader van mijn tweede dochter. Zij is nu een volwassen vrouw en mag nu de waarheid weten.

Nadat mijn tweede dochter geboren was zijn mijn ex man en ik weer samen gaan wonen in 1998. Al snel ging dat mis. Een jaar later had ik de relatie beëindigd. Op uitnodiging van een "vriendin" waren mijn ex man en ik naar de Evangelische kerk Rafael Goes gegaan. Al snel was het mij duidelijk dat dat niets voor mij was en stopte naar de diensten te gaan. Mijn ex man echter, bleef wel gaan. De thuis situatie verslechterde. Mijn ex man had zichzelf arbeidsgehandicapt laten verklaren en ik ging daardoor werken. Mijn ex man haalde de kerk letterlijk en figuurlijk bij ons in huis en hun invloed werd steeds meer prominent.

In 1999 kreeg ik contact met familie in Australië. Ik ben niet samen met hen opgegroeid en besloot, in eerste instantie samen met mijn broer, hun te bezoeken. Op een gegeven moment werd de thuis situatie onhoudbaar. De invloed van de kerk op mijn ex man werd steeds dominanter en dat veroorzaakte meer dat mijn ex man en ik van elkaar verwijderd stonden. Door mijn ex man werd ik ook stelselmatig, beetje bij beetje, buiten gesloten wanneer het zaken waren die betrekking op mijn dochters hadden. Hij was thuis, zorgde voor de kinderen en ik werkte. Mijn dochters zagen mij ook niet veel meer. Mijn werk uren vaak tussen 10:00 en 01:00 uur en in het weekend tot 2:00. Dus mijn oudste dochter zag ik alleen wanneer ik niet hoefde te werken, omdat zij overdag naar school ging.

Net voordat ik in november 1999 op familiebezoek naar Australië ging, was er een aangetrouwde tante, die het nodig vond om mij te "vergelijken" met mijn moeder. Een verschrikkelijke kerke vrouw, die haar kinderen voor het geloof, bij haar schoon zus liet wonen. Gelukkig wist ik al lang de waarheid over mijn ouders en had ik de kans genomen in mijn pubertijd mijn ouders ieder hun eigen zijde te vertellen en daar mijn eigen conclusie uit getrokken. Het werd duidelijk dat ik het familiebezoek echt wel nodig had, al was het maar om 3 weken te kunnen nadenken, weg van mijn ex man en de invloed die, hij zelf toeliet, de kerk had op mijn gezin. Toen ik terug kwam, had ik mijn ex man gezegd dat het echt over was. Ik was de mishandelingen zo zat! Daarnaast was hij ook al best close geworden met een vrouw die lid was van de kerk. to be continued...

Ouderverstoting; Adviesrapport Expertteam ouderverstoting/ complexe omgangsproblematiek januari 2021

28-07-2021

Foster Homes: Where Good Kids Go To Die

Video Carlos Morales klik hier

Rapport Commissie Samsom: "Omringd door zorg, maar toch niet veilig".

28-07-2021

Noodweerexces > (zelf)verdediging

Voor de mede gedupeerden, dit is een geweldige video betreft Ethiek. Met name vanaf @40:00

Op 20 april 2021 ontving ik een dagvaarding voor het op internet zetten van "privé" gegevens van mijn jongste dochter.

+Lees meer...

Stichting Intervence had aangifte tegen mij gedaan januari 2020. Op 29 februari 2020 werd ik gearresteerd op laste van de aangifte door Stichting Intervence. De aangifte werd ingetrokken en het onderzoek gestopt. Maar in september 2020 ontving ik weer een brief van een van de juristen van Stichting Intervence. Of ik de gegevens van mijn dochter van internet wilde verwijderen. Ik zal een een pagina maken op mijn website met de informatie en de redenen die er toe hebben geleid dat ik in verdediging o.a. de ernstige mishandelingen waar mijn dochter doorheen ging tussen 13 oktober 2016 en 22 september 2019 op internet geplaatst heb. 3 Juni jl. was de zitting bij de politierechter in Middelburg. Ik kreeg 500,00 euro boete opgelegd en een voorwaardelijke werkstraf. Ik ben in hoger beroep gegaan. De politierechter zei in zijn oordeel dat ik (letterlijk) OP EEN NORMALE MANIER dit had aan moeten pakken. (?!) 1. Strafbare feiten gepleegd door pleegouders en gezinsmanagers horen niet als klacht behandeld te worden bij de klachtencommissie > Ik werd soms door de politie verwezen eerst een klacht in te dienen bij de klachtencommissie van Stichting Intervence. Naast dat mijn dochter vreselijk mishandeld is geweest, van school werd afgehaald en daardoor o.a. een leerachterstand had opgelopen in de eerste 3 maanden na de "legale" ontvoering, werd ik door Mirjam Doolaege, de 1e GM van Stichting Intervence, meerdere malen bedreigd, mijn rechten als gezaghebbende ouder volledig ontnomen en valsheid in geschriften gepleegd. Dit gebeurd bij veel ouders waarvan de kinderen onterecht zijn weggehaald.

NOODWEEREXCES is een term wat meneer gebruikt in de video. Noodweerexces is in het Nederlandse strafrecht een wettelijke schulduitsluitingsgrond. Artikel 41 lid 2 van het Wetboek van Strafrecht luidt: Niet strafbaar is de overschrijding van de grenzen van de noodzakelijke verdediging, indien zij het onmiddellijk gevolg is geweest van een hevige gemoedsbeweging, door de aanranding veroorzaakt. Het artikel stelt een eis van dubbele causaliteit: de overschrijding is het gevolg van een hevige gemoedsbeweging, die op zijn beurt weer moet zijn veroorzaakt door de aanranding.

De Hoge Raad heeft enige tijd geleden ook het zogenoemde tardief exces of extensief exces in de tweede graad erkend.[1] Ook als de aanranding reeds is afgelopen kan onder omstandigheden een beroep op noodweerexces worden toegewezen: emoties ebben immers maar langzaam weg. Diverse lagere rechters hebben in het geval dat iemand gedurende een lange tijd voortdurend getreiterd werd, een hevige gemoedsbeweging toch nog geëxcuseerd. Dit ondanks het feit dat de aanranding dus reeds afgelopen was.[2] Schematisch weergegeven ziet extensief exces in de tweede graad er zo uit:

Het Veilig Thuis, RvdK en GI's werken in opdracht van de Gemeenten SCHENDEN o.a. de privacy van ouders, hun kinderen. Men zorgd dat ouders met hun rug tegen de muur staat en misbruiken het rechtsysteem daarvoor. Dit zijn wel gemanipuleerde situaties. Het is ook raadzaam om de betreffende instanties AANSPRAKELIJK UIT ONRECHTMATIGE DAAD en WANPRESTATIE te stellen. Dat moet wel schriftelijk gebeuren. De verantwoording voor de Jeugdzorg ligt sinds januari 2015 bij de Gemeenten en niet meer de NL Staat. De Staat kan niet meer aangeklaagd worden. Maar de Staat kan wel de Gemeenten dwingen om hun verantwoordelijkheid na te komen. Vele gedupeerde ouders zijn niet woonachtig in dezelfde provincie. Maar we kunnen wel samenwerken.

20-07-2021